دنبال کار

بلاخره اومدم مشهد با هزار امید آرزو چند تا پاساژ رفتم واسه کار اما خبری نبود نمیدونم چرا نمی تونم برم تو بگم واسه کار اومدم می ترسم انگار اه فقط نیگا کردم همه به صورت غیر مستقیم می گن برو بنایی متنفرم ، خیلی زیاد آدما اینجا با من فرق دارن قیافه من سادس زیادی انگار با این کاپشن قدیمی گشاد. کسی که فقیر تنبل واقعا :(. تو راه یکی از بچه های دانشگاه دیدم اونم می خواس بره سر بازی می گف کار گیر نیاورده اه هوام که دیگه ریده انقد که سرده نمی دونم چه مرگمه یعنی میتونم کار پیدا کنم هر چه زودتر باید پایان ناممو بدم تا برم سر بازی از شرش خلاص شم دیگه باید اینجا حسابی دوست دختر پیدا کنم :D والا این یه چلنجه دست به کار می شم از فردا